Skocz do zawartości



Dołączona grafika


Spondylomielopatia doogonowej części odcinka szyjnego kręgosłupa


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
Brak odpowiedzi do tego tematu

#1
luna

luna

    Użytkownik

  • Użytkownik
  • 68 postów
Spondylomielopatia doogonowej części odcinka szyjnego kręgosłupa (CCSM –Canine Caudal Spondylomielopathy, kręgozmyk szyjny ,zespół wobblera, zespół chwiejności, niestabilność kręgów szyjnych) jest to choroba naurologiczna wystepująca u psów dużych ras ,w szczególności u młodych rosnących dogów niemieckich (3-18 miesięcy)oraz dorosłych, starszych (4-10 letnie)dobermanów.
Choroba była opisywana także u bernardynów, bob taili, rhodesian ridgebacków,dalmatyńczyków, bokserów, samojedów, labradorów retriverów,wyżłów weimarskich, owczarków niemieckich, rottweilerów,bassetów, bullmastiffów, boerboelów,, bassetów.

Zespół chwiejności wystepuje dwa razy częściej u samców w porównaniu z samicami.

Dokładna przyczyna powstawania choroby nie jest znana, przypuszczalnie czynnikami, które wpływają na jej rozwój są urazy odcinka szyjnego kręgosłupa, nieodpowiednia dieta, czynniki genetyczne oraz szybkie tempo wzrostu psa.

Odcinek szyjny kręgosłupa zbudowany jest z 7 kręgów, od C1 do C7. Kręgozmyk szyjny pod postacią charakterystycznych objawów neurologicznych spowodowany jest uciskiem odcinka szyjnego od 5 do 7 kręgu szyjnego,C5-C7.

Do ucisku w tym odcinku kręgosłupa dochodzić może w wyniku zmian w budowie kręgów szyjnych, patologicznych zmian w obrębie więzadeł kręgosłupa lub krążków międzykręgowych.
Zazwyczaj u młodych dogów niemieckich zmiany są wrodzonymi zmianami rozwojowymi zaś u dorosłych dobermanów zmiany w odcinku szyjnym C5-C7 mają w większości przypadków charakter nabyty.

Objawy choroby pojawiają się nagle ( około 15 -20 % przypadków) lecz częściej choroba rozwija się w sposób powolny i podstępny (65%) .

Często pierwsze objawy są bagatelizowane przez właścicieli, którzy traktują je jako dość charakterystyczne dla wieku psa np. zaburzenia koordynacji ruchowej u szczeniaków czy niezborność u starszych psów.

Objawy choroby:

-problemy ze wstawaniem

-częstsze upadki

- chwiejny chód

-apatia

-zmniejszona chęć do zabawy, aktywności

-przyjmowanie „przykucniętej” postawy z jednocześnie pochyloną do dołu głową (postawa obarczająca)

- ataksja dotycząca czterech kończyn z większym nasileniem w kończynach miedniczych

-obustronny spastyczny niedowład lub niezborność kończyn miednicznych

-asymetryczny ruch kończyn miednicznych , hipermetria

-w ruchu silne ugięcie kończyn w stawach stepu, obijanie się o siebie stawami stepu, krzyżowanie kończyn

-niedowłady, niezborność w obrębie kończyn piersiowych

-sztywny, szczudłowaty chód o krótkim wykroku w kończynach piersiowych

-może wystepować zanik oraz drżenia włókien mięśni naramiennych, dwugłowych, podgrzebieniowych i nadgrzebieniowych

-może być widoczny „objaw korzeniowy”

-zaburzenia propriocepcji dotyczące czterech konczych lub tylko kończyn miednicznych

-badanie odcinka szyjnego zazwyczaj powoduje objawy bólowe, zazwyczaj jednak niewielkie.

-u niektórych psów dochodzi do ostrego niedowładu czterokończynowego uniemożliwiającego chodzenie, powodującego nietrzymanie kału i mocz.



W celu rozpoznania choroby niezbędne jest wykonanie badania radiograficznego, które zobrazuje jedno lub kilka zaburzeń w odcinku szyjnym C5-C7, poszerzone o badanie mielograficzne,w miarę możliwości tomografie komputerowa lub rezonans magnetyczny.
Badanie mielograficzne jest bardzo ważne, gdyz obrazuje zmiany powstałe w obrębie tkanek miękkich i pozwala określić charakter ucisku, czego nie uwidacznia badanie rtg, a co ma kluczowe znaczenia dla podjęcia odpowiedniej terapii.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnic choroby takie jak: nowotwory rdzenia kręgowego, zapalenie opon mózgowych, przepuklinę jądra miażdżystego,urazy rdzenia kręgowego, dysplazję stawów biodrowych,koslawość stawów kolanowych, osteopatię przerostową, osteochondrozę.


Podstwa leczenia jest wykonanie zabiegu chirurgicznego, którego celem jest dekompresja.
W przypadku zwierząt u których nie można wykonać zabiegu chirurgicznego leczenie obejmuje postępowanie zachowawcze.

Leczenie zachowawcze oparte jest na ochronie odcinka szyjnego kręgosłupa przez np. poprzez zastosowanie szelek zamiast obroży, ograniczeniu ruchu psa, stosowaniu leków sterydowych w celu zminimalizowania skutków ucisku na rdzeń kręgowy oraz leków miorelaksacyjnych.













Bibliografia:
1.Wojciechowski M.,Sterna J.,Lechowski R.:”Zespół chwiejności u psów”Zycie Wet.2005,80(1), str.15-18.
2. Niemand H.,Suter P.:”Praktyka kliniczna:psy”Wydawnictwo Galaktyka, wydanie 1, Łódź 2006
3. http://www.vetopedia...l_Wobblera.html
4. http://www.spodan.com/pl/3141.html
5. http://www.portalwet...lera-364,3.html




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników