Skocz do zawartości



Dołączona grafika


Zatrucie glikolem etylenowym


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
1 odpowiedź w tym temacie

#1
luna

luna

    Użytkownik

  • Użytkownik
  • 68 postów
Zatrucie glikolem etylenowym

Glikol etylenowy jest składnikiem powszechnie stosowanych płynów odmrażających np. borygo, rozpuszczalnikach, roztworach do wywoływania klisz, płynach utrwalających. Słodki smak oraz dostępność w garażach, schowkach powoduje że zatrucia glikolem u psów nie należą do rzadkich. Produkty zawierające glikol powinny być przechowywane w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt np. wysoko na pułkach lub w zamkniętych szafkach.

Aby doszło do zatrucia u psa wystarczy dawka 4.4 ml/kg masy ciała , u kota 1,5 ml/kg masy ciała.
Glikol etylenowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego do krwioobiegu, maksymalne stężenie we krwi osiąga po upływie średnio 3 godzin od spożycia.

Glikol etylenowy jest metabolizowany do aldehydu i kwasu glikolowego, kwasu glioksalowego, bardzo nefrotoksycznego i kwasu szczawiowego. Szczawiany uszkadzają kanaliki nerkowe, pogłębiają kwasicę oraz łączą się z wapniem tworząc szczawian wapnia, którego kryształy wytrącają się w kanalikach nerkowych i naczyniach włosowatych różnych narządów.



Objawy zatrucia glikolem etylenowym:

I faza zatrucia to objawy widoczne 30 minut do 12 godzin od spożycia:
Jadłowstręt, wymioty, wychłodzenie ciała, nadmierne slinienie, zwiększone pragnienie i zwiększone oddawanie moczu.
Objawy neurologiczne takie jak: apatia, depresja, niezborność ruchów, zwierzę chodzi jakby było pijane, chodzenie na nadgarstkach, drgawki, nadmierne pobudzenie, otępienie, śpiączka, śmierć (jeśli duża dawka), u kotów często wypadnięcie trzeciej powieki.

II faza zatrucia, 12-24 godzin od spożycia: objawy niewydolności układu oddechowego i krążenia, przyspieszony oddech, przyspieszona praca serca.

III faza zatrucia: 24-72 godziny od spożycia. Rozwijają się objawy uszkodzenia nerek, ciężka depresja, wymioty, biegunka, odwodnienie, mocznica, niewydolność nerek ze skąpomoczem.

Przy podejrzeniu zwrócic uwagę: czy zwierze mogło mieć kontakt ze źródłem glikolu etylowego, zwierze może chodzić „jak pijane”, nie chce jeść, jest apatyczne, ma wymioty, drgawki.



Leczenie:
Im szybciej działamy tym szanse na przeżycie psa są wieksze.

W ciągu 2 godzin od spożycia należy spowodować wymioty u psa.
Glikol etylenowy metabolizowany jest przez dehydrogenaze alkoholową, enzym rozkładający alkohol etylowy stąd jedna z odtrutek jest podanie w kroplówce rozcieńczonego z solą fizjologiczną 20% roztworu etanolu. Alternatywnie można podać 4-metylopyrazol, powodujący inaktywację dehydrogenazy alkoholowej, z wyłączeniem skutków ubocznych alkoholu etylowego.






źródło:

1.http://vetinet.pl/fi...im-smakiem.html
2.Plunkett S.J."Stany nagłe małych zwierząt",Elsavier Urban&Partner, Wrocław 2009.
3.http://pl.wikipedia.org/wiki/Zatrucie_glikolem_etylenowym
4.http://www.vetopedia.pl/article120-1-Zatrucie_u_psa.html


#2
KociaŁapka

KociaŁapka

    Użytkownik

  • Użytkownik
  • 92 postów
Przy ciężkich zatruciach bardzo efektywną metoda jest hemodializa, stosuje się 1 cykl, cykl trwa 4 godziny . Hemodializa usuwa glikol ale tez jego metabolity np. kwasu szczawiowego, który sieje spustoszenie w kanalikach nerkowych, doprowadza do ich martwicy. Metoda ta wyrównuje także takie powikłania jak kwasica metaboliczna czy azotemia. Stosuje się 1 cykl ale trzeba pamiętac ,że po około 12 godzinach glikol może ulec redystrybucji do krwi, więc należy badać jego stężenie i ewentualnie reagować kolejnymi hemodializami.




Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników